Andrea de Angelis

Geboren in Rome, bracht hij als kind de hele zomer door naast de Sangro rivier in het dorp van zijn moeders voorouders, waar een soort laatste grens fascinatie nog uitging van de verhalen over een paar beren die nog in het wild leefden. De tienerjaren zijn de tijd om stevig aan de kant van de wolf te staan en het in contact komen met de Lakota cultuur, dat verandert zijn manier van leven. De universiteitsjaren zijn gewijd aan bosstudies en bomen zullen zich openbaren als de bevoorrechte passepartout naar kennis en schoonheid. Als hij naar het dorp van zijn grootouders verhuist, brengt hij zijn Abruzzese wortel mee naar huis en gaat hij werken met bijen voor de honing, iets waar hij zich nog steeds voor inzet. Na zijn betrokkenheid bij projecten en ervaringen op het gebied van onderzoek naar en behoud van bruine beren kwalificeert hij zich uiteindelijk als bergleider in het register van berggidsen van de regio Abruzzo en als bosbadgids. Een historische, ecologische – en poëtische – vertelling van plaatsen en landschappen is hem op het lijf geschreven.